2012-09-10 17:42:05
![Φωτογραφία για ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ](https://images.newsnowgr.com/20/206629/erxontai-kommatikes-diaspaseis-kai-nea-kyvernisi-1-315x236.jpg)
Γράφει ο Φελνίκος
Το νέο ραντεβού των τριών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση ορίστηκε για την Τετάρτη. Εχθές, Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν στα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ που απαιτεί η τρόικα προκειμένου να συνεχιστεί η απρόσκοπτη δανειοδότηση της χώρας.
Στις ενστάσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ για τις οριζόντιες περικοπές μισθών, συντάξεων και προνοιακών επιδομάτων ήρθε να προστεθεί και η άρνηση της τρόικας να δεχθεί, ως μη ρεαλιστικά, προτεινόμενα, από το υπουργείο Οικονομικών, μέτρα ύψους 2 και πλέον δισ. ευρώ.
Τώρα ο Γιάννης Στουρνάρας και..... οι επιτελείς του πρέπει να ξανανοίξουν το «πακέτο» που υποτίθεται είχε κλείσει. Αν πιστέψουμε τα κόμματα της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) τότε θα πρέπει να αναθεωρηθεί περίπου το 25% των μέτρων και οι πόροι να εξευρεθούν από άλλες πηγές. Υπάρχουν, και το οικονομικό επιτελείο δεν τις έχει εντοπίσει; Τις γνωρίζουν και τις έχουν υποδείξει οι κύριοι Βενιζέλος και Κουβέλης; Ποιές είναι αυτές; Όχι γενικά και αόριστα, συγκεκριμένα. Όσο αυτά δεν διευκρινίζονται γίνονται κλωτσιές στο μαλακό υπογάστριο της κυβέρνησης που μπορούν, διαγενομένου του χρόνου και των εξελίξεων, να την καταστήσουν ανάπηρη.
Επιπροσθέτως η παράταση μόνον κινδύνους εγκυμονεί για την κυβέρνηση, και ας λένε, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ότι η κυβερνητική συνοχή είναι αδιατάρακτη. Κατ’ αρχήν, όσο …κοσκινίζονται τα μέτρα τόσο θεριεύουν οι αντιδράσεις. Ειδικά οι θιγόμενες κοινωνικές ομάδες έχουν κάθε λόγο να ανεβάζουν τον πήχη της αντίστασής τους. Βλέποντας ότι οι διαμαρτυρίες τους φοβίζουν και διασπούν τους κυβερνητικούς εταίρους είναι λογικό να σκληρύνουν τη στάση τους, ώστε να χάσουν όσο το δυνατόν λιγότερα.
Όσο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ εμφανίζονται να υποστηρίζουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές πηγές εσόδων και εξοικονόμησης δημοσίων δαπανών είναι φυσικό, εκτός από τις κοινωνικές ομάδες, να εξεγείρονται και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και να καταφέρονται κατά του οικονομικού επιτελείου ότι εμφορείται από λογικές νεοφιλελεύθερου «χασάπη». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αφενός την κοινωνική και πολιτική απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και αφετέρου την καθυστέρηση στη λήψη των μέτρων. Και ο χρόνος πάντα είναι εχθρός των κυβερνήσεων που είναι αναγκασμένες να λαμβάνουν επαχθή και αντιλαϊκά μέτρα. Αυτό που χθες ήταν σωστό και επιβεβλημένο, αύριο μπορεί να είναι λάθος και περιττό.
Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση Παπαδήμου, με υπουργό Οικονομικών τον Βενιζέλο, προέβλεπε ότι τα μέτρα έπρεπε να ληφθούν τον Ιούνιο. Ουδεμία προεργασία υπήρξε, γιατί από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο ασχολούμασταν με τις εκλογές, και τα κόμματα, για να χαϊδέψουν τα αυτιά των ψηφοφόρων, έταζαν επαναδιαπραγματεύσεις, επιμηκύνσεις και αλλαγές του μνημονίου, ενώ έσκιζαν τα ιμάτιά τους ότι δεν θα θιγούν μισθοί και συντάξεις και πάντως δεν θα έχουμε οριζόντιες περικοπές.
Αφ’ ης στιγμής συνεκροτήθη η κυβέρνηση και επειδή ο χρόνος με τα ευρωπαϊκά συμβούλια και διαβούλια ήταν ελάχιστος μας είπαν ότι τα μέτρα θα ανακοινώνονταν μέσα στον Αύγουστο. Η δίμηνη παράταση που κερδίσαμε, λόγω εκλογών, έληξε. Η τρόικα ήλθε και έφυγε άπρακτη, ανανεώνοντας το ραντεβού για τις αρχές Σεπτέμβρη. Τώρα ξαναήλθε και πάλι δεν είμαστε έτοιμοι.
Δεν ξέρω αν προβλέπεται να μας δοθεί και νέα, λόγω ασυμφωνίας των τριών κυβερνητικών εταίρων. Μακάρι, αν και εν τω μεταξύ οι θιγόμενες κοινωνικές ομάδες και η αντιπολίτευση έχουν βγει από τη θερινή ραστώνη, ενώ και οι συμπολιτευόμενοι βουλευτές αρχίζουν να αμφιταλαντεύονται, λόγω των πιέσεων που τους ασκούνται κατ’ αρχήν από τους ψηφοφόρους τους. Και βέβαια υπάρχουν και οι εταίροι-δανειστές μας που περιμένουν, με ανυπομονησία, την έκθεση των εκπροσώπων τους για να αποφασίσουν τι τελικά θα πράξουν με τους Έλληνες.
Το μεγαλύτερο όμως κακό είναι ότι χάθηκαν αν όχι επτά μήνες, από τον Απρίλιο, τουλάχιστον πέντε, από τον Ιούνιο, αφού οι νεότερες πληροφορίες μεταθέτουν το «πακέτο» για τον Οκτώβριο. Η αβεβαιότητα έχει παγώσει τα πάντα. Η ύφεση βάθυνε, η ανεργία μεγάλωσε, τα δημόσια έσοδα λιγόστεψαν, η αγορά καταβαραθρώθηκε, τα νεύρα των ανθρώπων έγιναν κρόσσια. Η αρνητική ψυχολογία και η συνακόλουθη μελαγχολία και απόγνωση οδηγούν σε ευδοκίμηση ακραίων αντιλήψεων και συμπεριφορών που ευνοούν πρωτίστως τα «τάγματα εφόδου» της Χρυσής Αυγής. Κάτι που κάνει και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης πιο ανελαστικά και ακραία -επιβαρύνοντας έτι περαιτέρω το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα.
Εάν η παράταση της αγωνίας συνεχιστεί κι άλλο, θα είναι δύσκολο, από ένα σημείο και μετά, να ελεγχθούν οι αντιδράσεις, και σίγουρα ο κυβερνητικός συνασπισμός θα δοκιμαστεί. Η συνοχή του, παρά τα όσα λέγονται σήμερα, θα κινδυνεύσει σοβαρά. Και το μόνο που δεν χρειάζεται η χώρα είναι η πολιτική αστάθεια. Ειδικά αυτή τη στιγμή, που η Ευρώπη φαίνεται να βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον της, και το κλίμα διεθνώς για τη χώρα μας αλλάζει προς το θετικό.
Δεν ξέρω αν είναι αληθές ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει επιλέξει στρατηγική έντασης στο εσωτερικό της κυβέρνησης, πάντως τα διακινούμενα σενάρια που τον θέλουν να μηρυκάζει τα μέτρα επειδή ασφυκτιά με το υπάρχον κυβερνητικό σχήμα καθώς και οι δηλώσεις συνεργατών του ότι, μετά την ψήφιση των μέτρων, μπορεί εκτός από τη δομή της κυβέρνησης να αλλάξει και ο πρωθυπουργός είναι σίγουρο ότι δεν συμβάλλουν στην κυβερνητική σταθερότητα.
Και αν διαταραχθεί η κυβερνητική σταθερότητα, ο πρωθυπουργός θα πρέπει, μαζί με τα μέτρα, να ζητήσει και ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Στην περίπτωση αυτή, η σχετική ψηφοφορία μπορεί να μετατραπεί σε εμβρυουλκό απρόβλεπτων εξελίξεων, μεταξύ των οποίων σαφέστατα θα περιλαμβάνονται κομματικές διασπάσεις, πολιτικές ανασυνθέσεις και νέα κυβερνητικά δεδομένα. Ήδη, στο παρασκήνιο, κάποιοι ετοιμάζονται γι’ αυτά matrix24
Kafeneio
Το νέο ραντεβού των τριών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση ορίστηκε για την Τετάρτη. Εχθές, Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν στα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ που απαιτεί η τρόικα προκειμένου να συνεχιστεί η απρόσκοπτη δανειοδότηση της χώρας.
Στις ενστάσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ για τις οριζόντιες περικοπές μισθών, συντάξεων και προνοιακών επιδομάτων ήρθε να προστεθεί και η άρνηση της τρόικας να δεχθεί, ως μη ρεαλιστικά, προτεινόμενα, από το υπουργείο Οικονομικών, μέτρα ύψους 2 και πλέον δισ. ευρώ.
Τώρα ο Γιάννης Στουρνάρας και..... οι επιτελείς του πρέπει να ξανανοίξουν το «πακέτο» που υποτίθεται είχε κλείσει. Αν πιστέψουμε τα κόμματα της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) τότε θα πρέπει να αναθεωρηθεί περίπου το 25% των μέτρων και οι πόροι να εξευρεθούν από άλλες πηγές. Υπάρχουν, και το οικονομικό επιτελείο δεν τις έχει εντοπίσει; Τις γνωρίζουν και τις έχουν υποδείξει οι κύριοι Βενιζέλος και Κουβέλης; Ποιές είναι αυτές; Όχι γενικά και αόριστα, συγκεκριμένα. Όσο αυτά δεν διευκρινίζονται γίνονται κλωτσιές στο μαλακό υπογάστριο της κυβέρνησης που μπορούν, διαγενομένου του χρόνου και των εξελίξεων, να την καταστήσουν ανάπηρη.
Επιπροσθέτως η παράταση μόνον κινδύνους εγκυμονεί για την κυβέρνηση, και ας λένε, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ότι η κυβερνητική συνοχή είναι αδιατάρακτη. Κατ’ αρχήν, όσο …κοσκινίζονται τα μέτρα τόσο θεριεύουν οι αντιδράσεις. Ειδικά οι θιγόμενες κοινωνικές ομάδες έχουν κάθε λόγο να ανεβάζουν τον πήχη της αντίστασής τους. Βλέποντας ότι οι διαμαρτυρίες τους φοβίζουν και διασπούν τους κυβερνητικούς εταίρους είναι λογικό να σκληρύνουν τη στάση τους, ώστε να χάσουν όσο το δυνατόν λιγότερα.
Όσο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ εμφανίζονται να υποστηρίζουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές πηγές εσόδων και εξοικονόμησης δημοσίων δαπανών είναι φυσικό, εκτός από τις κοινωνικές ομάδες, να εξεγείρονται και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και να καταφέρονται κατά του οικονομικού επιτελείου ότι εμφορείται από λογικές νεοφιλελεύθερου «χασάπη». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αφενός την κοινωνική και πολιτική απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και αφετέρου την καθυστέρηση στη λήψη των μέτρων. Και ο χρόνος πάντα είναι εχθρός των κυβερνήσεων που είναι αναγκασμένες να λαμβάνουν επαχθή και αντιλαϊκά μέτρα. Αυτό που χθες ήταν σωστό και επιβεβλημένο, αύριο μπορεί να είναι λάθος και περιττό.
Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση Παπαδήμου, με υπουργό Οικονομικών τον Βενιζέλο, προέβλεπε ότι τα μέτρα έπρεπε να ληφθούν τον Ιούνιο. Ουδεμία προεργασία υπήρξε, γιατί από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο ασχολούμασταν με τις εκλογές, και τα κόμματα, για να χαϊδέψουν τα αυτιά των ψηφοφόρων, έταζαν επαναδιαπραγματεύσεις, επιμηκύνσεις και αλλαγές του μνημονίου, ενώ έσκιζαν τα ιμάτιά τους ότι δεν θα θιγούν μισθοί και συντάξεις και πάντως δεν θα έχουμε οριζόντιες περικοπές.
Αφ’ ης στιγμής συνεκροτήθη η κυβέρνηση και επειδή ο χρόνος με τα ευρωπαϊκά συμβούλια και διαβούλια ήταν ελάχιστος μας είπαν ότι τα μέτρα θα ανακοινώνονταν μέσα στον Αύγουστο. Η δίμηνη παράταση που κερδίσαμε, λόγω εκλογών, έληξε. Η τρόικα ήλθε και έφυγε άπρακτη, ανανεώνοντας το ραντεβού για τις αρχές Σεπτέμβρη. Τώρα ξαναήλθε και πάλι δεν είμαστε έτοιμοι.
Δεν ξέρω αν προβλέπεται να μας δοθεί και νέα, λόγω ασυμφωνίας των τριών κυβερνητικών εταίρων. Μακάρι, αν και εν τω μεταξύ οι θιγόμενες κοινωνικές ομάδες και η αντιπολίτευση έχουν βγει από τη θερινή ραστώνη, ενώ και οι συμπολιτευόμενοι βουλευτές αρχίζουν να αμφιταλαντεύονται, λόγω των πιέσεων που τους ασκούνται κατ’ αρχήν από τους ψηφοφόρους τους. Και βέβαια υπάρχουν και οι εταίροι-δανειστές μας που περιμένουν, με ανυπομονησία, την έκθεση των εκπροσώπων τους για να αποφασίσουν τι τελικά θα πράξουν με τους Έλληνες.
Το μεγαλύτερο όμως κακό είναι ότι χάθηκαν αν όχι επτά μήνες, από τον Απρίλιο, τουλάχιστον πέντε, από τον Ιούνιο, αφού οι νεότερες πληροφορίες μεταθέτουν το «πακέτο» για τον Οκτώβριο. Η αβεβαιότητα έχει παγώσει τα πάντα. Η ύφεση βάθυνε, η ανεργία μεγάλωσε, τα δημόσια έσοδα λιγόστεψαν, η αγορά καταβαραθρώθηκε, τα νεύρα των ανθρώπων έγιναν κρόσσια. Η αρνητική ψυχολογία και η συνακόλουθη μελαγχολία και απόγνωση οδηγούν σε ευδοκίμηση ακραίων αντιλήψεων και συμπεριφορών που ευνοούν πρωτίστως τα «τάγματα εφόδου» της Χρυσής Αυγής. Κάτι που κάνει και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης πιο ανελαστικά και ακραία -επιβαρύνοντας έτι περαιτέρω το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα.
Εάν η παράταση της αγωνίας συνεχιστεί κι άλλο, θα είναι δύσκολο, από ένα σημείο και μετά, να ελεγχθούν οι αντιδράσεις, και σίγουρα ο κυβερνητικός συνασπισμός θα δοκιμαστεί. Η συνοχή του, παρά τα όσα λέγονται σήμερα, θα κινδυνεύσει σοβαρά. Και το μόνο που δεν χρειάζεται η χώρα είναι η πολιτική αστάθεια. Ειδικά αυτή τη στιγμή, που η Ευρώπη φαίνεται να βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον της, και το κλίμα διεθνώς για τη χώρα μας αλλάζει προς το θετικό.
Δεν ξέρω αν είναι αληθές ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει επιλέξει στρατηγική έντασης στο εσωτερικό της κυβέρνησης, πάντως τα διακινούμενα σενάρια που τον θέλουν να μηρυκάζει τα μέτρα επειδή ασφυκτιά με το υπάρχον κυβερνητικό σχήμα καθώς και οι δηλώσεις συνεργατών του ότι, μετά την ψήφιση των μέτρων, μπορεί εκτός από τη δομή της κυβέρνησης να αλλάξει και ο πρωθυπουργός είναι σίγουρο ότι δεν συμβάλλουν στην κυβερνητική σταθερότητα.
Και αν διαταραχθεί η κυβερνητική σταθερότητα, ο πρωθυπουργός θα πρέπει, μαζί με τα μέτρα, να ζητήσει και ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Στην περίπτωση αυτή, η σχετική ψηφοφορία μπορεί να μετατραπεί σε εμβρυουλκό απρόβλεπτων εξελίξεων, μεταξύ των οποίων σαφέστατα θα περιλαμβάνονται κομματικές διασπάσεις, πολιτικές ανασυνθέσεις και νέα κυβερνητικά δεδομένα. Ήδη, στο παρασκήνιο, κάποιοι ετοιμάζονται γι’ αυτά matrix24
Kafeneio
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ
Η χρήσιμη σιωπή της Μαρίας....
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ